رو به تو سجده می کنم، دری به کعبه باز نیست
بس که طواف کردمت، مرا به حج نیاز نیست
به هر طرف نظر کنم، نماز من نماز نیست
مرا به بند می کشی، از این رهاترم کنی
زخم نمی زنی به من که مبتلاترم کنی
از همه توبه می کنم، بلکه تو باورم کنی
قلب من از صدای تو، چه عاشقانه کوک شد
تمام پرسه های من، کنار تو سرود شد
عذاب می کشم ولی، عذاب من گناه نیست
وقتی شکنجه گر تویی، شکنجه اشتباه نیست...
چشمهایت
لبهایت
موهایت
صدایت
عناصر چهار گانهی هستی من!!
شکایتم از تو را
پیش خدا بردم!
احضارمان کرد به دادگاه!
خدا با دیدن تو
خود را باخت!
حق را به چشمان تو داد!
تو تبرئه شدی
من مجازات!!
تو بخواب
من تمام شب های با تو بودن را
باید بیدار باشم
هر شب هزاران بوسه نذرت کرده ام!
من میبوسمت
خدا می شمارد!
یک،دو،سه!...
+ وقتی تو چشمام زل میزنی و پشت سر هم میگی که دوسم داری، به نظرت باید دیگه غصه ی چیه دنیا رو بخورم ؟!!!
شهر مرا به هم میریزد
حتما
نسیمی بوده
که از بین موهای تو گذشته!!
اما این کلمات برای از تو گفتن کم آوردهاند!
بالای سرشان نشستهام و نفسهای آخرشان را میشمارم!!
خورشید را بگو زودتر بیاید...
که من عسل لبهای کسی را دارم برای صبحانه...
پشت دروازه ی تردید و خیال..
لا به لای تن عریانی بید..
من در اندیشه ی آنم که تو را
جهان گرد نیستم...
فقط دوست دارم...
تو را درتمام شهر های دنیا
ببوسم...
+ دو سه روزی میشه که اومدیم خونهی خودمون....
وإِن یَکادُالّذینَ کَفَروالَیُزلِقونَکَ بِأَبصارِهِم